Metoda powierzchniowa – najpopularniejsza ze względu na szeroką gamę produktów i łatwość aplikacji na drewnie, często wykorzystywana przy impregnacji już gotowych konstrukcji zarówno nowych, jak i przy zabiegach konserwacyjnych. Ostateczny efekt zależy tutaj od skuteczności samego preparatu, a głębokość penetracji waha się od 2 do 6mm.
Powlekanie polega na nakładaniu produktu za pomocą pędzla lub szczotki. Stosując tę metodę należy zwrócić uwagę na elementy poddane obróbce oraz poprzeczne nacięcia i zakończenia. Konieczne jest nakładanie kilku warstw.
Natrysk to aplikacja za pomocą pneumatycznych bądź elektrycznych pistoletów, sprawdzająca się przy impregnowaniu trudno dostępnych miejsc. Podobnie jak przy metodzie powlekania, konieczne jest kilkukrotne powtórzenie zabiegu.
Nasycanie w kąpielach polega na moczeniu drewna w zbiornikach wypełnionych impregnatem, a skuteczność tej metody zależy w dużej mierze od czasu przebywania surowca w kąpieli. Długość impregnacji powinna trwać minimum godzinę. Po 2 dobach moczenia uzyskujemy impregnację wgłębną. Metoda ta jednak nie sprawdza się w przypadku już gotowych elementów konstrukcji, jest czasochłonna i wymaga zbiornika o długości równej najdłuższemu z impregnowanych elementów. Wyróżniamy kąpiele zimne (temperatura preparatu równa jest temperaturze otoczenia) i kąpiele gorąco-zimne (wyższa temperatura zwiększa ciśnienie dyfuzyjne w porach i rozszerza je).
Metoda wgłębna – pozwala uzyskać wysoki, a niekiedy też pełny stopień penetracji surowca. Stosowana jest przede wszystkim w przemyśle, gdyż konieczne jest użycie specjalistycznych urządzeń jak pompy próżniowe, elektrody, autoklawy itp. Przeznaczona jest głównie w impregnacji nowego drewna (np. stolarki otworowej), ale również elementów zabytkowych.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz