Głową w mur, czyli kłopoty ze ścianami ;-)

PROBLEM: Ściana z przebarwieniami.

ROZWIĄZANIE: Najpierw umyj ścianę. Najprawdopodobniej nie uda ci się usunąć wszystkich plam, np. przebarwień z nikotyny czy śladów po zalaniu, dlatego przed nałożeniem farby warto użyć podkładu Bondex Universal Primer. Preparat ten doskonale zabezpieczy podłoże przed przenikaniem plam. O farbie podkładowej Bondex Universal Primer warto pamiętać również malując powierzchnie drewniane. Dzięki niej można uniknąć dość częstych problemów z przenikaniem przez farbę przebarwiających ją składników drewna.

PROBLEM: Ściana wewnątrz budynku z dużymi ubytkami tynku.

ROZWIĄZANIE: Usuń luźne fragmenty tynku i farby, a następnie zaszpachluj ubytki. Ponieważ miejsca szpachlowane będą inaczej chłonęły farbę niż tynk, co możne skutkować nierównomiernym kryciem podłoża farbą, wskazane jest użycie produktu Bondex Primer. Preparat ten, dostępny w postaci koncentratu rozcieńczanego wodą, ma własności uszczelniające i wiążące. Zapewnia jednolitą absorpcyjność podłoża i oszczędność farby, jeśli decydujesz się na malowanie ściany. Jeśli zaś wybierasz tapetę lub glazurę, gwarantuje spoistość podłoża i zwiększa jego przyczepność.

PROBLEM: Duży ubytek tynku na ścianie zewnętrznej.

ROZWIĄZANIE: Przed malowaniem trzeba oczywiście uzupełnić ubytki, ale pamiętaj, że nowa zaprawa chłodnie farbę inaczej niż stary tynk. Aby uniknąć przebarwień, zastosuj Bondex Podkład Gruntujący. Dzięki niemu farba wniknie w podłoże równomiernie. Do odnawiania ścian zewnętrznych najlepiej zastosować farbę Bondex Dyrofront 2 lub Bondex Facade, które znakomicie spisują się na starych tynkach – są wysoce odporne na wodę i szkodliwe działanie czynników atmosferycznych, a także grzyby i pleśń. Obie farby dostępne są w kolorze białym oraz bazach umożliwiających uzyskanie ponad 1700 kolorów. 

Metody impregnacji

Metoda powierzchniowa – najpopularniejsza ze względu na szeroką gamę produktów i łatwość aplikacji na drewnie, często wykorzystywana przy impregnacji już gotowych konstrukcji zarówno nowych, jak i przy zabiegach konserwacyjnych. Ostateczny efekt zależy tutaj od skuteczności samego preparatu, a głębokość penetracji waha się od 2 do 6mm.

Powlekanie polega na nakładaniu produktu za pomocą pędzla lub szczotki. Stosując tę metodę należy zwrócić uwagę na elementy poddane obróbce oraz poprzeczne nacięcia i zakończenia. Konieczne jest nakładanie kilku warstw.

Natrysk to aplikacja za pomocą pneumatycznych bądź elektrycznych pistoletów, sprawdzająca się przy impregnowaniu trudno dostępnych miejsc. Podobnie jak przy metodzie powlekania, konieczne jest kilkukrotne powtórzenie zabiegu.

Nasycanie w kąpielach polega na moczeniu drewna w zbiornikach wypełnionych impregnatem, a skuteczność tej metody zależy w dużej mierze od czasu przebywania surowca w kąpieli. Długość impregnacji powinna trwać minimum godzinę. Po 2 dobach moczenia uzyskujemy impregnację wgłębną. Metoda ta jednak nie sprawdza się w przypadku już gotowych elementów konstrukcji, jest czasochłonna i wymaga zbiornika o długości równej najdłuższemu z impregnowanych elementów. Wyróżniamy kąpiele zimne (temperatura preparatu równa jest temperaturze otoczenia) i kąpiele gorąco-zimne (wyższa temperatura zwiększa ciśnienie dyfuzyjne w porach i rozszerza je).

Metoda wgłębna – pozwala uzyskać wysoki, a niekiedy też pełny stopień penetracji surowca. Stosowana jest przede wszystkim w przemyśle, gdyż konieczne jest użycie specjalistycznych urządzeń jak pompy próżniowe, elektrody, autoklawy itp. Przeznaczona jest głównie w impregnacji nowego drewna (np. stolarki otworowej), ale również elementów zabytkowych.

Podstawa to... podstawy! :-)

Nim pod wpływem noworocznych postanowień zabierzemy się ochoczo za malowanie i remonty, oto kilka porad, na co zwrócić uwagę nim np. pędzel z farbą dotknie ściany. :-)

1.   Mocne, zwłaszcza lateksowe, farby są odporne na szorowanie i trudno zmywalne (cechują się odpornością na detergenty, ilość cykli zmywania jest wysoka). Oklej dokładnie drzwi, drewniane okna, futryny, grzejniki i kontakty. Usunięcie zaschniętej farby może być bardzo trudne.

2.   Nie gruntuj, jeśli nie jest to wskazane, np. podczas odświeżania. Przygotowując środek gruntujący, upewnij się, czy jest to produkt gotowy do użycia, czy koncentrat, który należy rozcieńczyć. Zbyt mocny preparat może tak „zagruntować” podłoże, że będzie ono trudne do pomalowania.

3.   Używaj pędzli z krótkim włosiem, jeśli chcesz, aby ściana miała gładką strukturę. Jeśli chcesz osiągnąć efekt „skórki pomarańczowej”, zastosuj wałek z długim włosem, np. sznurkowy.

4.   Nie rób przerw w trakcie malowania jednej powierzchni (sufit, ściana). Farba wyschnie, a w miejscu łączenia malowania „przed” i „po” przerwie będzie widoczny efekt nałożenia warstw.

5.   Farby zmieniają kolor podczas wysychania. W niektórych przypadkach rośnie również siła krycia. Oceniaj efekt dopiero po całkowitym wyschnięciu.

6.   Przed malowaniem, oczyść powierzchnię, na którą będziesz nakładał preparat. Upewnij się, że jest ona czysta (wolna od brudu, kurzu, oleju, tłuszczu i wosku) i sucha, a także, że nie została zainfekowana (przez grzyby, owady, pleśń). Usuń luźne części podłoża (np. słabo przylegające warstwy starej farby, lakieru lub rdzy).

7.   W przypadku elementów drewnianych, powierzchnie zniszczone należy zeszlifować do zdrowej warstwy. Powierzchnie zdrowe, wcześniej pokryte powłokami transparentnymi, wystarczy lekko przeszlifować papierem ściernym. Jeśli powierzchnia została pomalowania produktem kryjącym, np. emalią, należy ją zeszlifować do surowego drewna.

8.   Powierzchnie mineralne na zewnątrz (np. fasady budynków) maluj minimum 30 dni po wyschnięciu tynku.